powiem jeszcze na koniec że ludzie kurzy mnie znają mówią że się o mnie martwią bo zmiany we mnie które nastąpiły nie są normalne że w ciągu paru dni z bardzo wybuchowego człowieka zamieniłem się w spokojnego iże kiedyś wybuchnę z podwojoną siła.
Kiedyś i ja tak myślałem o innych ludziach.

myśli
spacer po parku z pochyloną głową
krok za krokiem stawiam i myśli swe układam
ale jest ich tak wiele że obłęd mnie ogarnia

zadając wiele pytań a odpowiedzi brak
dlaczego złość mnie ogarnia strach lęk i płacz .
słyszę tysiące głosów czy ja oszalałem czy zbyt wiele pytań mam

A głosy zaczeły się żywić moimi myślami a ja nie potrafię tego powstrzymać
zacznę liczyć kroki jeden dwa cztery siedem ,gdzie ta kolejność
przysiądę na ławce odpocznę chwilkę wezmę się w garść.

Głosy nie ustają czuję jak głowa pulsuje
ból przychodzi znikąd więc Podtrzymuje głowę dłońmi
zaraz zacznę krzyczeć zagłuszę te głosy ale krzyk nie pomaga

coś we mnie pękło za czołem szlochać a łzy spływały po policzku
gdy nagle ktoś poklepał mnie po ramieniu to był młody chłopak w moim wieku
zapytał mnie czy coś się stało i zaczął ze mną rozmawiać i tak się wciągłem w rozmowę.

nagle zdałem sobie sprawę z tego że głosy znikły ból ustąpił .
Spojrzałem na chłopaka ale znikł .

a Szósty widziałem ale zapomniałem, hahah, wygląda że ma demencję, ale fajnie

miłej …
T

ha ha ha ha
bo przecież nie jesteś ciałem