Bezwarunkowa radość
Radość to stan, który jest na wyciągnięcie ręki.
Uwielbiam wysyłać wszechświatowi zapytania i dostawać na nie odpowiedzi 
Dziś rano w końcu postanowiłam coś napisać na stronę, miałam nawet pomysł co by to mogło być. Ale nie wychodziło, co rusz zajmowało mnie coś innego. I tak do wieczora. Aż w pewnym momencie, dosłownie kilka minut temu, poczułam jak spływa na mnie informacja o czym mam dziś napisać. To tak, jakby malutkie sygnały kumulowały się i zbierały, aż przekroczyły próg mojej świadomości i połączyłam mentalne kropki. Koniec wstępów, dziś będzie o radości.
Ale co tu pisać o radości, radość trzeba przeżywać
Mam wrażenie, że zbyt często warunkujemy swoją radość i poczucie szczęścia. Aby być radosnym, należy mieć powód – myślimy. Gdy idzie coś nie tak, jesteśmy chorzy, mamy problemy, nie mamy pieniędzy, coś się psuje i wali nam na głowę, mówimy – nie mam powodów do radości. I pogrążamy się w różnych ciężkich emocjach. Robimy to na własne życzenie, nie zdając sobie nawet z tego sprawy. Bo kto tak naprawdę powiedział, że aby się radować trzeba mieć konkretne, mocne i sensowne powody?
Radość możemy w sobie wzbudzić czymkolwiek, mamy ją w sobie, jesteśmy potężnym generatorem radości. Ale to jest przecież robienie czegoś na siłę, coś sztucznego – może odezwać się jakiś głos, zewnętrzny lub wewnętrzny. Jeśli ktoś zada takie pytanie, to odpowiem tak: czy jesteś w stanie odróżnić jakość radości “prawdziwej” od “sztucznej”? Która pojawia się kiedy? Czy radowanie się mając powód jest przyjemniejsze niż radość bez powodu? A może jest wręcz na odwrót?
Owszem, istnieje niebezpieczeństwo, że wpadniemy w wir podnoszenia sobie nastroju i stanie się to formą ucieczki od rzeczywistości. Jednak radość bezwarunkowa wcale nie musi do tego prowadzić. Jeśli mam w sercu radość, płynącą z wewnątrz, a nie uzależnioną od okoliczności, jest to fantastycznym źródłem energii, z którego można czerpać siłę na mierzenie się ze światem. To, że poczuję radość nie zmieni magicznie rzeczywistości, nie spowoduje, że problemy “same” odejdą. Uzyskam jednak dzięki temu inną perspektywę… może problemy okażą się nie tak straszne? Może nagle przyjdą pomysły na ich rozwiązanie? Może rozwiązania nagle okażą się oczywiste?
Radość to nie sztuczny optymizm, pozytywne myślenie i poklepywanie po ramieniu mówiąc “wszystko będzie dobrze”. Radość nie jest oceną, jest stanem, energią. Nie jest konstruktem umysłowym, choć może pod jej wpływem urodzić się konkretna myśl. Radość pozwala przez chwilę poobcować ze stanem innym niż taki, w jakim jesteśmy zazwyczaj – no, chyba, że ktoś już opanował sztukę permanentnej radości. Ale też nie o to chodzi, w końcu życie przynosi różne stany i jest to jak najbardziej w porządku. Warto jednak pamiętać, że radość jest na wyciągnięcie ręki i tylko od nas zależy czy z niej skorzystamy.
A z czego się cieszyć? Z czegokolwiek Albo i z niczego – jeszcze lepiej.
Proponuję małe ćwiczenie. Uśmiechnij się. Tak, porusz mięśnie twarzy, nawet jak nie jest Ci do śmiechu. Już?
A teraz przenieś ten uśmiech do środka. Tak jakbyś wewnątrz siebie nagle załapał/a dowcip sprzed paru dni albo przypomniał/a sobie coś miłego.
Obserwuj co się dzieje w Twoim ciele, nie koncentruj się za bardzo na myślach, one są drugorzędne, spróbuj jednak poczuć subtelną różnice w energii, która przez Ciebie płynie.
Ostatni krok – z tą radosną energią skieruj teraz uwagę na okolice swojej czakry serca (centrum mostka i trochę poniżej), pozwól by ta energia rozwinęła się tam. Pobądź sobie w tym stanie i uświadom jeszcze raz, że nie potrzebujesz żadnych powodów do tego, by poczuć radość.
Dobrze jest na chwilę pobyć w takim stanie, nie myśląc i nie analizując. Dla mnie jest to bardzo odświeżające. A po chwili…aż chce się działać, już z zupełnie innego miejsca
Oczywiście to nie znaczy, że radość “z czegoś” jest jakaś gorsza czy mniej radosna. Tak naprawdę wszystko, co jest wkoło nas, może pomóc pobudzić radość. Przyroda, muzyka, film czy durny dowcip, uśmiech drugiego człowieka, merdnięcie psiego ogona czy śnieg skrzący się w słońcu. Takie “banalne banały”…
Pozdrawiam Was więc z radością. I zapraszam do podzielenia się w komentarzach tym, co Wam ułatwia dotarcie do swojej radości
p.s. Dziękując, dedykuję ten tekst wszystkim dobrym duchom, które jak w zmowie pojawiły się wokół mnie i w ciągu kilku dni, mniej lub bardziej bezpośrednio, niosły ukierunkowanie na radość.
photo credit: Landahlauts
Mogą Cię zainteresować te artykuły:
Potrzebujesz inspiracji? Daj się się zainspirować dzienną porcją ciekawych myśli wprost do Twojej skrzynki.
Szukasz wewnętrznego spokoju? Zapraszam na kurs internetowy, który Ci w tym pomoże.
Jest psychologiem, pracuje jako terapeutka i nauczyciel akademicki (SWPS Sopot), prowadzi również warsztaty rozwojowe. Stara się jak może wprowadzać w życie dewizy "tu i teraz" oraz "wszystko, co przychodzi, ma sens". Pisze jak ma wenę, jednak jej wena niestety kapryśnym bytem jest. Joanna nie odkryła jeszcze sposobu wabienia weny w dowolnym momencie. Więcej informacji tutaj.
Dziękuję za ten tekst
Ja właśnie od wczoraj czuję taką bezwarunkową radość 
Co ją wywołało? Może właśnie to, że znalałam “przez przypadek” tego bloga. Chociaż
wierzę, że nic się nie dzieje przypadkiem. Wiele dało mi do myślenia to co tu przeczytałam
i na pewno będę powracać regularnie.
Pozdrawiam ciepło
Aniu, bardzo się cieszę z Twojej radości, witaj
I również pozdrawiam serdecznie.
Wiecie, co wywołuje radość? To, między innymi, że są takie blogi jak ten. Wielokrotnie pomógł mi przepchnąć jakieś rozterki i pomógł w myśleniu (Pozdrowienia Joanno!)
Radość sprawiają też inne uśmiechnięte, szczególnie te z wewnętrznym uśmiechem, osoby w otoczeniu. A przecież każdy z nas ma jakieś problemy!
Więc nośmy wszyscy wewnętrzne uśmiechy jak najczęściej i przypominajmy sobie o tym wzajemnie.
Pozdrawiam z uśmiechem !
Joasiu,
witamy w Królestwie
pozdrawiam
Jakub Sałacki
Asia, dzięki
Zrobiłam twoje ćwiczenie siedząc w pracy. Rewelacja. Ciało zamieniło się z kamienia w ciepły, miękki koc! Chcę z tym chodzić, biegać, tańczyć. Chcę to pamiętać! To takie proste, więc dlaczego ciągle się fiksujemy na tej negatywnej stronie naszego umysłu?! Kwestia do przemyślenia 
PS. Jak dopuszczam do siebie bezwarunkową radość, czasami chce mi się płakać…i czasami to robię. Uwalniające, polecam!:)
Eluś, bardzo się cieszę
Mi też zdarza się przy okazji popłakać, albo przynajmniej dać łzom stanąć w oczach…
I masz rację, fiksujemy się…czemu? Pewnie częściowo z przyzwyczajenia, częściowo dlatego, że właśnie “co się śmiejesz, głupi” jest postawą społeczną, która przenika nas w nieuświadomiony sposób. Ale wiesz, jak naprawdę chcesz ten stan utrzymać, a ciało nauczy się, że to jest fajne i przyjemne, to coraz częściej zaczniesz sobie o tym przypominać. I to jest świetne
jeśli mogę pomóc:
“Chcę to pamiętać! ”
> bardzo proszę, ale napiszę o tym pod koniec komentarza
To takie proste,
więc dlaczego ciągle się fiksujemy na tej negatywnej stronie naszego umysłu?!
Kwestia do przemyślenia.
> ponieważ nikt nas do tej pory nie nauczył jak używać Umysłu,
a dokładnie “jak właściwie pamiętać”
czyli prostymi Słowami:
jak używać pamięci dla własnych korzyści?
Oto kolejny Sekret:
Elu,
zadając pytanie
“dlaczego ciągle się fiksujemy na tej negatywnej stronie naszego umysłu?! ”
przeniosłaś punkt Twojej Uwagi,
czyli to na czym się w danej chwili koncentrujesz
z “tutaj i teraz” do “przeszłości”
ponieważ “przeszłość| nie istnieje w rzeczywistości
twoje pytanie dotyczy iluzji
fantazji
wspomnień
jeśli chcesz jak sama piszesz ” .. to pamiętać”
to naucz się to zdanie i za każdym razem wycofaj uwagę ze wspomnień
a wejdź w chwilę teraz…
naucz się to zdanie
“pamiętam Teraz”
i zobacz w jakim Tajemniczym Świecie Żyjesz
tutaj pojawia się niebezpieczeństwo
że ten Świat działa na dwa sposoby:
a) przypadku
b) Prawa
Jakie Prawa rządzą przeznaczeniem ludzkim
opowiem innym razem.
p.s.
dziękuję Joasiu za możliwość wyrażenia tych myśli
ogromnie dziękuję
i życzę Mężczyzny Twoich dziewczęcych marzeń
rycerza na rumaku
broń boże Polaka
Dawno tu nie zaglądałam muszę przyznać, ale chyba coś mnie nakierowało tutaj. Zobaczyłamn temat o radości i zanim zaczęłam go czytać zaczęłam rozmyślać czy potrafię czuć tytułową “bezwarunkową radość”. Odpowiedź była pozytywna! Cieszę się, że mam do czynienia z takimi bezgranicznymi falami radości. Podobnie jak Ela uwalniam czasem łzy w tym momencie. To jest coś niesamowitego. Wtedy się czuje, że się czuje :>. Może to i banalny i troche oklepany temat, ale poczucie, że mogę się z nim identyfikować niejako emocjonalnie daje mi dużo satysfakcji
…W KONTEKŚCIE POWYŻSZEGO, RÓWNIEŻ WYPOWIEDZI URODZIŁO MI SIĘ WAŻNE DLA MNIE PYTANIE -W JAKI SPOSÓB
ZACZERPNĄĆ SIŁY ,MOCY, RADOŚCI Z TEGO CZEGO DOKONAŁEM W PRZESZŁOŚCI OSTATNICH CZTERECH LAT.
JEŚLI POPRZEDNIE BYŁY CHAOSEM,WSZELKIMI FORMAMI UZALEŻNIEŃ…OD AUTOMATYCZNEGO ŻYCIA RÓWNIEŻ…
przepraszam za ,,caps lock,,
Joasiu,
co Ty na to?
w jaki sposób zaczerpnąć siły?
…do JAKUBA S. – nie ma ludzi ZŁYCH….są tylko tacy którzy postępowali i czynili niewłaściwie………. wiem to…… odrzuć myśl–
jestem ZŁY- ….rozpoczniesz wtedy skuteczne zmiany które będziesz odczuwał natychmiast…….wiem to…..
z nieznośną lekkością bytu
;
dziękuję Robercie
….i znalazłem art. z tego blogu ,,Odpuść sobie,a świat będzie sprzyjał,,.
Po za tym,jednym jest wiedza drugim jej stosowanie….
Ciekawe, jak wszystko się zazębia Jakubie. Nie było mnie na weekaned w 3mieście, nie miałam dostępu do Internetu – za to byłam w lesie! Chodziłam po nim tak długo, aż coś zrozumiałam…że przeszłość nie istnienie, że jest iluzją, zdjęciem, które wyświetlam w swoim umyśle i że mogę wziąść odpowiedziallność za te zdjęcia. Odkryłam zdanie mocy: Biorę odpowiedzialność za moje poczucie szczęśćia, zadowolenia i spokoju…
Naprawdę ciekawy jest ten świat 
i dziękuję!
Teraz przeglądam pocztę, a tam komentarz od Ciebie… mówiący dokładnie o tym samym! Wręcz dosłownie pokrywający się z moimi odkryciami
Elu,
idź teraz za tym Przebłyskiem Natchnienia do samego końca Świata,
ponieważ przyszłaś na świat w bardzo konkretnym celu,
nie po to, aby świat potępić,
ale po to, aby Świat rozbawić.
Pozdrawiam.
Sługa Jakub
dlaczego gdzie radość
nie skończenie spokojnej
wody, ktoś wrzuca kamienie
powodując fale nie zgody?
chciałem zintegrować ten teks, ale dyskuje o nim odebrałem jak kamenie niepokoju:)
spróbuję dobrać się do tego jak fale przeminą…
Pozdrawiam
Irbisowy przyjaciel
fakt
bywam głupi
nie mam problemu , to jest nas dwóch
ktos mi dziś dopowiedzieć wyłącz myślenie…mi pomogło:)
ale ja naprawdę nie chciałem uderzyć w stół…
słonecznego dnia;) trtattrtatatat
alleluja
amen:) cicho sza,niech skacze pchła…
amen
a co zrobić, gdy po jednym dniu wypełnionym radością, następnego dnia nie ma się siły wstać z łóżka?
pozbyć się łóżka, pozdrawiam Robercie. A zupełnie poważnie: musisz zrozumieć czym jest ta Siła, o której piszesz, w którym miejscu Twojej osoby są jej podkłady i jak kierować jej zasobami. To interesujące zagadnienie ponieważ prowadzi do ciekawych rezultatów. Problem w tym, że to zmienia paradygmat rzeczywistości i wtedy już nie jesteś Robert – wtedy stajesz się – Tajemnicą.
Ten temat przeczytałam, jako następny. Dziękuję, uśmiecham się.
Trudno, co się stało to się nie odstanie a każdy dobrze przeżyty dzień dzisiejszy i następne niech będzie powodem do bezwarunkowej radości.
Właściwie powodem do radości może być każdy dzień, w którym nic ‘ złego’ się nie wydarza.
Dotarcie do mojej bez warunkowej radości , ułatwia mi zejscia, do mojej bez warunkwej smutności.
Śpię by wypocząć, smucę się by wejść w bezwarunkowość.
takie sobotnie nawiązanie. Uważam że można mieć bezwarunkową radość w sercu nawet będą smutnym.
Patrz zjawisko tęczy na deszczowym niebie
Pozdrawiam nie zabawiam
tcooolt – zamień się:pewna stabilność emocjonalna za pieniądze
wymieniasz się?
W życiu drogi Panie, moje wahanie, moją najcenniejsza przywarą, i z moja majętnością nie posiadaną, też się czuję całkiem, całkiem, każdy nadmiar psuje:) nawet nadmiar miłości? popatrz na trzęsienie ziemi w Peru?
wymienię się z Tobą
na słowa.
Miła z Tobą rozmowa
Hej
w takim razie po Śmierci – do zobaczenia po Drugiej Stronie
a widział Pan film Szósty Zmysł ?
bohater dowiaduje się na końcu filmu
że nie żyjesz
a Ty?
kiedy i Jak umarłeś?
ha ha ha ha
bo przecież nie jesteś ciałem
- nie wiem jak umarłem, wiem jak odżyłem, mam nadzieję że się zakochałem:) bez obawy nie w Panu
a Szósty widziałem
ale zapomniałem, hahah, wygląda że ma demencję, ale fajnie
miłej …
T