Komentarze do: Ryzyko.

Autor: Grzesiek

Grzesiek — Fri, 19 Dec 2008 11:12:31 +0000

Bałem się ryzyka przez całe życie, decydowali za mnie inni ludzie, jednak ta świadomość nie daje mi spokoju. Muszę się w końcu zmierzyć ze swoim strachem. To jest jak zamiatanie śmieci pod dywan. Muszę z tym coś zrobić i to szybko. Pozdrawiam serdecznie.

Autor: Ania X

Ania X — Thu, 18 Dec 2008 19:29:30 +0000

Swietny artykul i ciekawe komentarze – zgadzam sie, ze warto zyc pelnia zycia. Ryzyko wiaze sie z szansa:)
A gielda? Moim skromnym zdaniem jak sie gra na gieldzie to jest uzaleznienie/hazard. A jesli sie inwestuje np. wg strategii trepa, regularnie, czy z głowa, to jest to inwestowanie/oszczedzanie.

Autor: mobart

mobart — Sun, 14 Dec 2008 22:08:47 +0000

W tym tkwieniu w stanie „zamrożenia decyzyjnego” jest jeszcze jeden, bardzo groźny i kosztowny aspekt. Jest to efekt tzw. budzenia się z ręką w nocniku, kiedy nie podejmując decyzji oddajemy w cudze ręce odpowiedzialność i kontrolę nad tą cząstką rzeczywistości, na którą mamy wpływ. Przejmują go wtedy za nas inni ludzie, bądź zbieg okoliczności. Z dwojga złego już chyba lepiej podjąć błędną decyzję, zdobyć to przykre doświadczenie i wyciągnąc z niego wnioski na przyszłość (taka nauka zawsze stanowi dla nas zysk , niż pozwolić na to, by decydował za nas ślepy los, bo ten może wyprowadzić nas na o wiele dalsze manowce. Jakkolwiek czasem zdarza się, że ma on zbawienne działanie na nasze życie, odwodząc nas od spełnienia zamierzeń, które w efekcie przyniosłyby nam więcej goryczy, niż zadowolenia, co niestety, daje się często ocenić dopiero w odległej perspektywie…;)

Autor: Kacper

Kacper — Thu, 23 Oct 2008 19:40:40 +0000

Witam
Dziś przez sekunde pierszy raz w życiu poczułem, że ogarniam wszystko siebie i świat wokoło, uczucie było niesamowite, obraz który docierał do oczu tak ostry i tak szeroki i tak oczywisty i przewidywalny ze sie zakochałem w tym uczuciu. Dziś wiem już, że pragne z sekund takich tworzyć lata i to mój cel. Ten artykuł jest kolejnym elementem mojej drogi do celu. Dziękuje.

Autor: Joanna

Joanna — Wed, 22 Oct 2008 18:35:44 +0000

@tofik74: no tak, ale obawa przed kompromitacją, to ryzykowanie swojej „twarzy”. Siedzę cicho, właśnie z obawy przed zaryzykowaniem. To zresztą tylko jakaś etykietka słowna, mam wrażenie, że mówimy o tym samym