Komentarze do: Pieniądze – pragnienie i wstręt.

Autor: Pieniądze szczęścia nie dają? | Kuźnia Sukcesu

Pieniądze szczęścia nie dają? | Kuźnia Sukcesu — Tue, 20 Jan 2009 16:18:52 +0000

[...] chodzi o pieniądze, istnieje wiele przekonań i uprzedzeń które utrudniają obiektywne spojrzenie na ten temat. Nie da się także ukryć, że pieniądze [...]

Autor: Joanna

Joanna — Sun, 11 Jan 2009 11:59:10 +0000

Paweł, nie musisz się cofać w czasie by cokolwiek zmieniać. Zmienić możesz wszystko tu i teraz, to tylko od CIebie i twojej decyzji zależy. I wcale nie musi to oznaczać pozbawienie się wszelkich dóbr materialnych (choć może), tylko zmianę nastawienia. To możesz zawsze, życie jeszcze przed Tobą

Autor: paweł

paweł — Sat, 10 Jan 2009 20:35:31 +0000

Bardzo spodobały mi się wasze wypowiedzi widzę tu dużo prawdy i patrząć na siebie zastanawim się po co to wszystko ? Ja też zaczynałem o pracy za 1000 na budowie ale patrząć w stecz dociera do mnie że byłem naprawdę szczęśliwym człowiekiem wskoczenie na tz. wyższą półkę rozwaliło moje życie prywatne doszczętnie , mam 37 lat nie mam ani żony ani dzieci i rodzina patrzy na mnie inaczej przyjacół których miałem zostawiłem gdzieś z tyłu – wiadomo nie pasowali już do mnie . Człowiek stacił poczucie własnej wartości stając się maszyną do zarabiania kasy , reasumując to wszystko patrzę na siebie i czuję się przegranym w tym wyśćigu . Co z tego że człowiek się obłowił w dobra materialne , ile można mieć laptopów telefonów innych fajnych gadzetów skoro one już tak nie cieszą jak wymarzony pierwszy samochód Maluszek na którego pracowało się kilkanaście miesięcy i odkładało skrupulatnie pieniądze . Człowiek nie myślał o bixenonach podgrzewanych siedzeniach czy innych bajerach naprawdę cieszył się z prostych pragnień kiedy je osiągał . Co dalej nie wystarczają już teraz skarpetki za 80 zeta samochód kupuję się od tak bo może się przyda a firma którą prowadzę od 12 lat ciągle sie rozrasta i człowiek zaczyna żyć od zlecenia do zlecenia nie odmawiając żadnego bo w głowie już widzi kasę ile zarobi . Powiem to dosłownie zachowujemy się jak tanie dziwki czekająć na telefon od klienta żeby tylko zrobić mu dobrze . Ja chętnie bym się cofnoł w czasie żeby 10 lat temu powiedzieć sobie – stary co ty wyprawiaż jest jeszcze życie które ucieknie ci zanim się obejżysz

Autor: Tomasz

Tomasz — Tue, 30 Sep 2008 16:05:58 +0000

Fajny artykulik… I fajne wypowiedzi.
Chciałem się tylko odnieść do jednego. Mianowicie. Jak pracuję u kogoś i mam 2tyś. zł, to „nie widzę” podatków i zusów, więc mam takie jakby free wszystko i w dodatku jak mi te pieniądze nie wystarczają, to chodzę wściekły na szefa, że sknera itd…
Tymczasem w momencie gdy mam określone pieniądze w łapie i muszę teraz odprowadzić ten cholerny haracz na państwo. Inaczej się tego nie da nazwać (W Anglii podstawowy ichniejszy ZUS wynosi ok. 50 funtów przy zarobku 200 na tydzień!) To w tym momencie nas to boli. I winę się zwala na polityków itd.
Dlatego w pewnym sensie w Polsce tylko przedsiębiorcy mają pojęcie o płaceniu podatków. Wszyscy inni nie zwracają na to uwagi.

Ja bym chciał, żeby wreszcie wszystko było jawne i jasne, czyli dostałbym pocztą taki wydruk na przykład:

Pan …………….
1. Członek Unii Europejskiej – 24 zł
2. Obywatel Polski (prezydent, sejm, wojsko itp.)- 45zł
3. Województwa ……. – 12zł
4. Powiatu ……… – 7zł
5. Miasta/gminy ……. – 130zł (w tym lokalna policja, straż pożarna itp.)
6. Członek ZUS – 790 żł

Suma: …….. do zapłaty co miesiąc.

Wtedy każdy by się 100 razy zastanowił, zanim by poszedł do urny i wrzucił głos na partię, która obiecuję gruszki na wierzbie…
… po prostu rachunek za nasze kochane państwo by nam urósł w oczach.

Autor: agniecha

agniecha — Tue, 16 Sep 2008 05:38:49 +0000

a ja wlasnie zdaje sobie sprawe z tego ile pracy trzeba wlozyc w „dorobienie sie” i jest to moja najwieksza obawa – utrata kontaktu z rodzina, nie mam na mysli wyjazdu, mam na mysli prace 24/7 kiedy juz nie zostaje czasu dla dzieci, a romantyczna kolacja zamienia sie w rozmowe o nowym kliencie.