Jak wyzdrowieć w jeden dzień (3)

Pewnie jesteście ciekawi – i jak poszło? Zadziałało? No cóż, chyba najuczciwiej będzie powiedzieć, że sukces był połowiczny.
Wstałam o 7 i poszłam prowadzić zajęcia, czułam się całkiem dobrze. Wszystkie objawy choroby nie znikły, ale czułam, że mam energię i siłę. Kryzys przyszedł koło 11, gdy sił nagle się zrobiło mniej i zaczął mi dokuczać katar. Teraz jestem w domu i po napisaniu tego wpisu kładę się zdrzemnąć. Na 16 mam kolejne zajęcia.

Nie czuję się w pełni zdrowa, ale na pewno czuję się zdrowsza niż wczoraj. Cały przebieg choroby jest znacznie przyspieszony – przeziębienie ma zazwyczaj pewne fazy, część z nich przeszłam w ciągu dnia, gdy „normalnie” trwają one ze 2-3. Nie wykonałam całkowicie mojego planu, nie przepracowałam wszystkich przekonań, szczególnie, że okazały się one dość silne. Najzwyczajniej czułam się zmęczona i nie uśmiechała mi się wytężona praca psychologiczna. Sporo zaś wizualizowałam i dzięki temu uzyskałam dużo ciekawych informacji. Przez cały dzień czujnie obserwowałam swoje ciało, co było bardzo ważnym doświadczeniem; tak jak cała ta akcja – dawno nie byłam tak uważna wobec samej siebie. Poza tym, nie udało mi się uniknąć pracy – musiałam jej trochę wykonać, choć wiedziałam, że lepiej byłoby przez cały dzień odpoczywać. Nie dało się.

Wnioski? Pracuj nad przekonaniami na temat choroby już teraz, a nie dopiero gdy zachorujesz. Choroba osłabia, a to niezbyt sprzyja pracy nad sobą. Słuchaj swojego organizmu, dowiedz się od samej/samego siebie do czego służy ci ta choroba, jakie masz z niej korzyści. Co możesz zrobić chorując, na co sobie nie pozwalasz na co dzień?