Komentarze do: Odpowiedzialność za swoje emocje

Autor: brygida

brygida — Sat, 10 Jul 2010 12:43:23 +0000

Brdzo dobre teksty.Jest mi smutno od jakiegoś czasu, ale wezme sobie do serca rady Palikotki i relacje Reni.Już się usmiechnęłam:)
Pozdrawiam

Autor: Rena

Rena — Fri, 22 Jan 2010 17:07:12 +0000

Dzięki Palikotko, czasami potrzebuję potwierdzenia, że idę właściwą drogą. Wiele rzeczy robię instynktownie, zawsze miałam tak zwanego nosa i to do wszystkiego. Dlatego zawierzam sobie, zresztą … nauczyłam się już dawno temu, że jeżeli chcę na kogoś liczyć, to liczę na siebie.
Chciałabym czasami być małą dziewczynką, o którą się ktoś troszczy. Samotność już mnie męczy.
Pół nocy przegadałam sama ze sobą, postanowiłam mieć dzisiaj dobry dzień i pomimo wielu przeciwności losu, udało się. Jestem teraz sama, ale uśmiechnięta.
pozdrawiam
uśmiechajcie się, nawet sami do siebie

Autor: Palikotka

Palikotka — Fri, 22 Jan 2010 15:33:52 +0000

wydaje mi się, że nie szukasz źle.. skoro czujesz smutek pozwól sobie na to.. na autentyczne uczucia..trzeba je oswoić..powiedzieć sobie..tak jestem smutna i mam do tego prawo..to są moje odczucia..to jest cześć mnie samej..zaprzyjaźnij się ze swoim smutkiem..może to brzmi dziwnie, ale ja od jakiegoś czasu przezywam takie emocje.. i udało mi się trochę ten smutek oswoić..już nie jest taki straszny, już tak nie boli..
dokładnie rozumiem Twoje odczucia dotyczące obszaru pracy nad sobą..lektur i porad fachowców..to jest wszystko fajne i zapewne skuteczne..ale nie w tym momencie..nie można być uśmiechniętym i nastawionym pozytywnie skoro zawaliło się życie, skoro nie ma poczucia bezpieczeństwa. Myślę, że to bardzo ważne co napisałaś na początku..że poznajesz siebie, otwierasz się, taka autorefleksja to bardzo ważny krok w pracy nad sobą.. a może spróbuj porozmawiać dziś z sobą.. powiedz..”na co masz dziś ochotę smutna babko z klasą?” ; “Jestem smutna, ale zasługuję na to aby sprawić sobie mała przyjemność”..
rozpieszczaj siebie..codziennie:)
to tylko moje skromne zdanie…ale szukasz dobrze:)
Pozdrawiam Cię ciepło!

Autor: Rena

Rena — Wed, 20 Jan 2010 22:00:58 +0000

Miałam wielki problem mówienia o swoich emocjach i w ogóle o trudnych sprawach. Jestem 100% realistką.
Przeżywam teraz bardzo trudny okres w swoim życiu, który spowodował, że się otwieram. Odkrywam w sobie niesamowite emocje i uczucia. Jest tego tak dużo, że zapisuję wszystko każdego dnia, aby czegoś nie pominąć.
Od miesiąca piszę i widzę dużą przemianę w sobie. Mam tylko problem z przekonaniem samej siebie do bardziej optymistycznego patrzenia na świat. Mam dużo literatury z dziedziny psychologii, rozwoju osobistego, itp.
Czytam książki, słucham porad fachowców, zgadzam się z nimi, ale jakoś nie umiem zastosować tego w praktyce.
Powtarzam wszystkim dookoła, że powinni być życzliwi, uśmiechnięci, dobrze nastawieni do życia i ludzi. A sama chodzę smutna, nie mam siły wewnętrznej, motywacji żeby zacząć działać. Nie mam radości w sobie i nie umiem jej znaleźć.
Czy źle szukam?

Autor: Joanna

Joanna — Tue, 20 Mar 2007 18:11:23 +0000

Dzieki, poprawione.